Je kan maar beter gezond blijven

Onderzoek

Tja, om meteen maar met de deur in huis te vallen. Ik heb borstkanker, raar idee eigenlijk, en toch ook weer niet. Één op de zeven vrouwen, wist mijn man me te vertellen. Best veel, dus tja, waarom ik niet?

Het begon met de uitnodiging voor de Mammabus. Die krijg je als je 50 ben. Op vrijdag eenentwintig januari ben ik heen gegaan. Kreeg direct week erna bericht dat er iets is gezien wat nader onderzocht moest worden. Extra onderzoek dus. ‘Waar wil je heen?’ “Het Antonius maar”. Had vrij direct ook een afspraak, maar kreeg Corona die week, opschuiven dus.

Vijftien februari, op naar Sneek. Weer een paar foto’s van platgedrukte borsten. Daarnaast ook een echo, en oh, dan ook al een biopt?! Jeetje, ze zijn wel voortvarend bezig. Tijdens echo ook maar even onder de oksel, oh, daar ook iets, hup naald erin, biopt eruit. Oef.

Uitslagen

Diezelfde middag ook bij de chirurg langs. Die wist me al te melden dat de plek in de borst hoogstwaarschijnlijk wel kanker was. Alleen die in mijn oksel…..? Of ik ook de coronabooster daar had gehad? “Jazeker.” “Oh, nou dan zou dat het ook kunnen zijn.” Veel vrouwen hadden deze verschijning na een boosterprik.

Ik was op dat moment wel positief. “Oh nou, alleen daar?” “Voorin de borst, is toch zo weg te halen?” “Die oksel, dat lijkt toch niks!” Helaas kregen we de vrijdag (met die storm) voor de voorjaarsvakantie, telefonisch bericht dat ook dat borstkanker betrof en dat de komende week in het teken stond voor verder onderzoek. MRI, PET en CT-scan.

Na de onderzoeken kregen we het goede bericht dat er geen uitzaaiingen in andere organen zijn gevonden. Wel zijn er acht van de zeventien (geen idee dat er zoveel zitten) klieren aangetast. Waarbij twee onder mijn linker sleutelbeen. Een lastige plek voor de toekomstige operatie. Want die zou er zeker ook komen.

Behandelen

Het behandeltraject bestaat, zoals het nu lijkt, vier keer chemo, in acht weken. Om de week een tweetal middelen doormiddel van een infuus. Vierentwintig uur na de infuus en binnen achtenveertig na de infuus krijg ik dan een soort boosterprik om mijn lijf opdracht te geven snel witte bloedcellen aan te maken. Deze volgt alleen na de eerste vier kuren.

Daarna een cyclus van twaalf weken, met wekelijks één middel. Na de laatste kuur van deze cyclus krijg ik een MRI scan om te kijken wat er weg is, en wat er nog zit. Om deze plekken goed terug te vinden zijn er in het onderzoekstraject ‘markers’ geplaatst, zodat de plekken goed terug te vinden zijn.

Daarna zal er een operatie gepland gaan worden. Al dan niet borstsparend. Ook al mogen ze van mij beiden worden weggehaald! Als één zo’n klein plekje zoveel klieren heeft aangetast, wil ik geen risico nemen. We gaan het zien, ik wacht hierbij ook het advies van de chirurg af.

Na de operatie volgt er nog een bestralingstraject van vijftien a twintig weken, en hormoonpillen. Die zal ik nog veel jaren moeten slikken.

De tumoren, zo blijkt is een type 2 en hormoongevoelig. Goed te behandelen volgens de chirurg, met volledige genezing. Daar gaan we voor!!